Lubin należy do najstarszych miast Dolnego Śląska. Z zachowanych źródeł historycznych wynika, że już w 1295 r. określany był jako miasto. Bujniejszy rozwój gospodarczy datuje się jednak od roku 1312, kiedy to Lubin objął w swe posiadanie jeden z synów Henryka III Głogowskiego - Jan i nadał mu wiele przywilejów.

Ważnym okresem w życiu Lubina były lata 1348 - 1358, gdy miastem rządził książę Ludwik I legnicko - brzeski. Zasłynął on szczególnie jako mecenas kultury. Jego fundacji były m.in.: Kaplica Zamkowa oraz powstała w 1353 r. "Legenda Świętej Jadwigi" - rękopis Mikołaja Pruzi. Na dworze książęcym powstała z inicjatywy władcy "Kronika książąt śląskich", a w mieście szkoła kierowana przez książęcego kapelana - Jana. Jej wychowankowie od 1416 r. notowani byli na uniwersytetach w Erfurcie, Lipsku, Krakowie i Wittenberdze.

Za panowania kolejnych władców nastąpiła w Lubinie stagnacja kulturalna. Powolny rozwój rozpoczął się dopiero w II połowie XIX wieku. Głównym czynnikiem sprzyjającym temu faktowi było uruchomienie linii kolejowej do Legnicy, a następnie Głogowa i Chocianowa, które spowodowały napływ młodzieży do Lubina. To z kolei przyspieszyło decyzję o powstaniu w mieście szkół średnich. W 1907 r. powstało męskie progimnazjum, które w niedługim czasie zyskało opinię prowadzonego na wysokim poziomie. Posiadało bogaty zestaw pomocy naukowych i cenną bibliotekę.

Dalszy rozwój gospodarczy i kulturalny miasta (po II wojnie światowej) związany jest z odkryciem w 1957 roku złóż rud miedzi i decyzją o ich eksploatacji.

Ogromne zapotrzebowanie na kształcenie muzyczne dzieci i młodzieży przyczyniło się do założenia w 1975 roku Państwowej Szkoły Muzycznej I stopnia. Warunki lokalowe w jakich działała były jednak niewystarczające do prowadzenia ożywionej działalności koncertowej. Mimo to uczniowie coraz częściej zaczęli pojawiać się na estradach wielu konkursów i przesłuchań.

Dziś chcemy zaprosić wszystkich do zapoznania się z jej dorobkiem w czasie ponad 30 letniej działalności artystycznej.